POSTTRAUMATISCHE STRESS-STOORNIS (PTSS)

Als gevolg van een ingrijpende gebeurtenis uit het korte of lange verleden kunnen zich angstklachten ontwikkelen. De klachten onderscheiden zich in drie groepen:

• klachten met betrekking tot herbeleving;
• tot vermijding;
• en tot verhoogde waakzaamheid.

Herbeleving van de traumatische gebeurtenis gebeurt op ten minste één van de volgende manieren:

• De herinneringen aan de gebeurtenis komen op opdringende wijze steeds terug.
• Terugkerende, beangstigende dromen over de gebeurtenis.
• Een plotseling handelen of voelen alsof de gebeurtenis plaatsvond.
• Bij blootstelling aan gebeurtenissen die (sterk) lijken op de traumatische gebeurtenis ervaart de betrokkene een intens psychisch lijden.
• De betrokkene reageert met lichamelijke verschijnselen bij confrontatie met gebeurtenissen die lijken op het oorspronkelijke trauma.

De vermijding komt tot uiting doordat men allerlei pogingen doet om gesprekken, gedachten en situaties die met het trauma verband hebben (of er op lijken) tracht te vermijden.

Tevens zijn er dikwijls klachten van:

• slaapmoeilijkheden
• het minder of niet meer kunnen uiten van gevoelens
• weinig of geen toekomst-verwachtingen meer hebben
• prikkelbaarheid
• moeite met concentreren
• overmatige waakzaamheid
• overdreven schrikreacties

Meestal is de veronderstelling dat het trauma de OORZAAK is van de huidige angst(en), waardoor deze angst blijft aanhouden. Dit betekent dan voor de betrokkene: ‘er is niets meer aan te doen, ik zal mijn leven lang angstig blijven en ermee moeten leven’. Dit is onjuist! Een oorzaakgerichte behandeling biedt een goede mogelijkheid deze angst aan te pakken. En met oorzaakgerichte behandeling wordt bedoeld: niet het verleden wordt behandeld, wèl de oorzaak van de angst.